π.Ευσεβιος Βιττης.

alt

Στα δάση έξω Rδttvik τις Σουηδίας ήταν μια ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Νικολάου . Ήταν διακοσμημένη με έναν Έλληνα ιερομόναχο Πατέρα Eusevios Huittinen, Βίττης στη δεκαετία του 1970. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1980

Σπάνιο Βίντεο απο το ησυχαστήριο του

2dw575f.jpg

Ένας άνθρωπος απλός, ξεχωριστός, ταπεινός, με πολλές γνώσεις και πνευματικά χαρίσματα, πατερικά βιώματα και θεϊκή φώτιση, πολυγραφότατος, δάσκαλος που αφιέρωσε τη ζωή του για τη σωτηρία της ψυχής των συνανθρώπων του.

alt



Έτσι χαρακτηρίζουν οι μαθητές του τον ιερομόναχο πατέρα Ευσέβιο Βίττη, ο οποίος εκοιμήθη την Τεταρτη βραδυ σε ηλικία 82 ετών, στο ησυχαστήριό του στη θέση Φαιά Πέτρα Σιδηροκάστρου, όπου προσευχόταν τα τελευταία χρόνια. Η επιθυμία του ήταν να μη γίνει γνωστός ο θάνατός του πριν την ταφή του και η κηδεία του να γίνει από έναν απλό κληρικό και έναν λαϊκό, χωρίς κόσμο. Η εκκλησία επέλεξε όμως να τον αποχαιρετήσει όπως άξιζε στη μοναδικότητά του. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στο μετόχι της μονής Αγίου Γρηγορίου, στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Σταυρούπολη, από τον μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβα, τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριο και τον μητροπολίτη Κουλουέζ Μελέτιο. Αν και δεν ανακοινώθηκε η κηδεία, πλήθος κόσμου συνέρευσε στον ναό για να απευθύνει το ύστατο χαίρε στον πνευματικό δάσκαλο. Ακολούθησε η ταφή του στο ησυχαστήριο της Φαιάς Πέτρας, όπου για πρώτη φορά επιτράπηκε η παρουσία γυναικών.
"Ο Ευσέβιος ήταν πόλος έλξης χιλιάδων ψυχών, πάσης τάξεως, ένας πνευματικός που αναγνωρίστηκε σε όλη την διάρκεια της ζωής του από λόγιους ανθρώπους", περιγράφει ο κ. Στυλιανός Κεμετσετζίδης, ιδιοκτήτης του εκδοτικού οίκου "Ορθόδοξη Κυψέλη", μαθητής του ιερομόναχου και εκδότης ενός μέρους των βιβλίων του. "Ήταν πολύ ταπεινός. Δεν ήθελε να μπαίνει το όνομά του στα βιβλία και υπέγραφε με το ψευδώνυμο Κεχρί, δηλαδή κάτι ασήμαντο. Με πολλή προσπάθεια τον έπεισα να βάζουμε όνομα. Δεν δεχόταν επίσης να φωτογραφηθεί, ούτε μιλούσε για τον εαυτό του. Δεν ήθελε ούτε ποσοστό από τις πωλήσεις των βιβλίων. Δεν τον ενδιέφεραν τα χρήματα. Είχε χαρίσματα θεϊκά και επίκτητα", λεει ο κ. Κεμετσετζίδης.
Η είδηση της κοίμησης του Ευσεβίου μεταδόθηκε στους μαθητές του και σε χώρες του εξωτερικού, όπου ο ιερομόναχος έδρασε φιλανθρωπικά. "Ήρθα από τη Ρουμανία. Ενδιαφερόμαστε να μεταφράσουμε τα βιβλία του", αναφέρει ο κ. Οβίδιος Λαζαρέσκου.

Μεγάλος θεολόγος, ξεχωριστός, ταπεινός, με θεική φώτιση, ακαταπόνητος συγγραφέας, γνώστης πολλών ξένων γλωσσών και μεταφραστής ξενόγλωσσων ασκητικών κειμένων, σεβαστός εξομολόγος, εραστής της πατερικής μελέτης, ησυχαστής, ο π. Ευσέβιος Βίττης έγινε στα χρόνια της ζωής του πόλος έλξης χιλιάδων πιστών, απ' όλα τα μέρη της Ελλάδας και από την Κύπρο. "Κάτω από το πετραχήλι του ξεκουράστηκαν πολλοί άνθρωποι, αναζωογονήθηκαν και βρήκαν το νόημα της ζωής", όπως λέει η μοναχή - ηγουμένη Επίχαρης, που διαμένει στο μοναστήρι που έκτισε ο π. Ευσέβιος στο Σιδηρόκαστρο, με τις προσφορές των πιστών, και τον έζησε σε όλα τα χρόνια της διακονίας του.
Ο ιερομόναχος Ευσέβιος

altΟ ιερομόναχος Ευσέβιος Βίττης καταγόταν από την Πτολεμαΐδα. Ξεκίνησε το ιερατικό του έργο ως κληρικός στη Σουηδία. Το ιερό ησυχαστήριο του Αγίου Νικολάου στο Rattvik της Σουηδίας είναι εξ ολοκλήρου έργο του. Είχε αποσυρθεί εκεί στις αρχές του 1973, με σκοπό να αφιερωθεί στην προσευχή, στην περισυλλογή και στη συγγραφή. Ο π. Ευσέβιος τηρούσε το τυπικό του Αγίου Όρους, και όπως καταγράφηκε σε δελτίο της μητροπόλεως Σουηδίας και Πάσης Σκανδιναβίας (1979), αποτελούσε αυτό επί σειρά ετών "την ακοίμητον λυχνίαν της Μητροπόλεως Σουηδίας και το ψυχικόν θεραπευτήριον των πιστών". Οι επισκέπτες του ιερού ησυχαστηρίου εύρισκαν σ' αυτό ανάπαυση ψυχής, παρηγορία και τον δρόμο της σωτηρίας. Το 1980 ο π. Ευσέβιος, κατόπιν προτροπής του πνευματικού του, επέστρέψε στην Ελλάδα.

 

alt

Για τον π.Ευσέβιο μου μίλησε  πριν από χρόνια η φίλη μου Α. η οποία τον είχε γνωρίσει στη Σουηδία. Η Α. την εποχή εκείνη περνούσε μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής της και αποφάσισε να πάει να τον βρει, στο ησυχαστήριο του Αγίου Νικολάου κοντά στην πόλη Ratvik. Η πρόσβαση  ήταν δύσκολη σε εκείνη την ερημική περιοχή αλλά η φίλη μου τα κατάφερε να φτάσει στο ησυχαστήριο μετά από αρκετές δυσκολίες. Ήταν καλοκαίρι και το τοπίο ήταν υπέροχο, γεμάτο έλατα. Ο γέροντας που δεν ήξερε τίποτα για τον ερχομό της, την αποκάλεσε με το όνομά της και την έβαλε να φάει σε ένα τραπέζι που είχε ετοιμάσει εκ των προτέρων . Το γεύμα και το τραπέζι ήταν όλα προετοιμασμένα για δύο άτομα. Στο ησυχαστήριο δεν υπήρχε κανένας άλλος.

Η Α. ρώτησε τις απορίες της, έκλαψε, παραπονέθηκε, εξομολογήθηκε και ένιωσε την ψυχή της πραγματικά ανάλαφρη. Ήταν τόσο χαρούμενη και απαλλαγμένη από τα ψυχικά της βάρη που μονολόγησε σχεδόν: το μόνο επιπλέον  πράγμα που θα ήθελα αυτή τη στιγμή είναι να δω αυτό υπέροχο δάσος χιονισμένο. Σε λίγα  λεπτά άρχισαν να χορεύουν νιφάδες και  ένα απαλό άσπρο σεντόνι σκέπασε τα πάντα μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού!

Μετά από τις διηγήσεις της φίλης μου ο άντρας μου κι  εγώ αποφασίσαμε να πάμε να πάρουμε την ευχή του γέροντα στο χωριό κοντά στο Σιδηρόκαστρο όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια.  Αυτό έγινε πριν  από 15 χρόνια. Είχαμε τα παιδιά μικρά. Ο γιος μου -3 ετών τότε- ήταν πολύ άτακτος. Τα πήραμε κι αυτά μαζί.  Ο γέροντας δεν μας γνώριζε ούτε μας περίμενε.

Δεν ήταν εύκολο να δει κανείς το γέροντα  και να συνομιλήσει μαζί του. Προτιμούσε να προσεύχεται μέσα στο δάσος. Όλη μέρα γυρίζαμε από μοναστήρι σε μοναστήρι μήπως και τον πετύχουμε αλλά προς μεγάλη μας απογοήτευση δεν φαινόταν πουθενά. Πήραμε ευλογία από τα προσκινήματα αυτά και αργά το απόγευμα καταλήξαμε στο γεροκομείο της περιοχής-εκεί μας είπαν ότι θα τον βρούμε- αλλά η πόρτα του μικρού γραφείου του ήταν κλειδωμένη. Τα παιδιά είχαν κουραστεί,  σκεφτόμασταν να γυρίσουμε πια στο ξενοδοχείο όταν ανακαλύπτουμε ένα σημείωμα στην πόρτα:

«περιμένετε ως τις 5.30, θα γυρίσω».

Περιμέναμε. Στις 5.30 εμφανίστηκε ο γέροντας ιλαρός. Λες και μας ήξερε χρόνια μας πήρε στο γραφειάκι, έβγαλε την ανακοίνωση από την πόρτα και αρχίσαμε να συζητάμε. Είχα την έγνοια μου στα παιδιά και ιδιαίτερα στον μικρό. Σκεφτόμουν ότι δεν θα μας αφήσει να κουβεντιάσουμε ήρεμα. Ο γέροντας έβγαλε ένα κουτί με σοκολάτες και μας πρόσφερε. Και πάλι το μυαλό μου πήγε στις αντιδράσεις των παιδιών και ήμουν έτοιμη να τους πω: «μία να πάρετε» αλλά άκουσα τη γλυκιά φωνή του γέροντα να τους λέει σχεδόν συνωμοτικά: «βάλτε το χέρι και πάρτε πολλές ...;πολλές ...;» Τα παιδιά έκπληκτα με αυτή την  ασυνήθιστη φιλοξενία πήραν 1-2 αλλά ο γέροντας επέμενε να πάρουν κι άλλες. Ο άντρας μου κι εγώ ρωτήσαμε το γέροντα για διάφορα θέματα. Η καρδιά μας αναπαύθηκε με τις απαντήσεις του. Ήταν γλυκός και σοφός μαζί, όπως όλοι οι άγιοι. Η συζήτηση συνεχίστηκε αρκετή ώρα μέσα σε μια ατμόσφαιρα γαλήνης και γλυκύτητας. Ξαφνικά θυμήθηκα τα παιδιά, μου φάνηκε παράξενο που δεν έκαναν τη συνηθισμένη τους φασαρία. Γύρισα και τα κοίταξα: κοιμόνταν ήσυχα ήσυχα αγκαλιασμένα και γαληνεμένα.  Και τότε κατάλαβα πώς οι άγιοι μας φέρνουν τη γαλήνη του Θεού στη ζωή μας.

Την ευχή του να έχουμε.

από την Αναστασία

277143-eusebiosvittis.jpg277142-vittis.jpg

alt

Τό Ιερό ησυχαστήριο του Αγίου Νικολάου στην  Σουηδία

                                                                                                             Η πινακίδα πού χάραξε o π. Ευσέβιος.        

                                                            IMGA0039


Τό Ιερό ησυχαστήριο του Αγίου Νικολάου στό Rοttvik της Σουηδίας ειναι εξ ολοκλήρου εργο του Ιερομονάχου π. Ευσεβίου Βίττη. 

Εικόνα
Τό Ιερό ησυχαστήριο του Αγίου Νικολάου
Εικόνα
Τό τέμπλο του Αγίου Νικολάου.
Εικόνα

Τελευταία επιστολή του μακαριστού π. Ευσεβίου Βίττη προς τα πνευματικά του παιδιά.

alt

 Πάσχα Κυρίου, Θεσσαλονίκη, 19 Απριλίου 2009

 Αγαπητοί μου εν Κυρίω Αδελφοί και Αδελφές, Χριστός ανέστη!

...;Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω κάποιους ιερούς χαρακτηρισμούς της μεγάλης αυτής Εορτής και να τους υποβάλω στην αγάπη σας. Όλοι οι χαρακτηρισμοί αυτοί έναν έχουν σκοπό, τον οποίο μας τον πληροφορεί ο ιερός Υμνωδός: «Πάσχα πάντας αγιάζον πιστούς». Ο αγιασμός όμως αυτός δεν γίνεται αυτομάτως και χωρίς να το ξέρουμε, αλλά με συνειδητή και εκ μέρους μας προσπάθεια, ώστε τα μηνύματα αυτά να γίνουν ζωή μας με τη χάρη του Κυρίου μας.

Μια βασική αλήθεια που τονίζεται σ' αυτά τα μηνύματα, είναι η ενδυνάμωση της πίστεώς μας, ότι δηλαδή «θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άλλης βιοτής της αιωνίου απαρχής». Μια άλλη αλήθεια" «Μεθ' ημών αψευδώς επηγγείλατο έσεσθαι» ο Κύριος. Υποσχέθηκε ο Κύριος, που δεν λέει ποτέ κάτι, που θα διαψευσθή, ότι θα είναι μαζί μας πάντοτε, όσο διαρκεί ο παρών κόσμος με τη δυνατότητα να μεταπηδήσουμε στην Βασιλεία του αναστάντος Χριστού, που θα είναι αιώνια. Θα έχη δηλαδή αρχή, αλλά ποτέ τέλος. Γι' αυτό επιβάλλεται ο καθαρμός των αισθήσεων μας με αγώνα νεκρώσεως του παλαιού μας ανθρώπου. Καρπός δε αυτής της προσπάθειάς μας θα είναι η ειρήνευση της ζωής μας με τη χάρη του Κυρίου μας ως του μόνου Παντοδύναμου. Και επί πλέον η μόνιμη εγκατάσταση στην ψυχή μας της αγάπης.

Η προσωπική μας πρόοδος της αγάπης μέσα μας θα μας συνδέη περισσότερο με τους πιστούς και αγαπητούς αδελφούς μας, ώστε «εν χαρά αλλήλους (να) περιπτυσσώμεθα», αλλά και να μπορούμε να λέμε και «τοις μισούσιν ημάς συγχωρήσωμεν πάντα τη αναστάσει». Θρονιάζοντας μέσα μας μόνιμα την αγάπη αυτή, που «ουδέποτε εκπίπτει», δεν ξεπέφτει ποτέ, αλλά μένει για πάντα και στον παρόντα αιώνα και στην αιωνιότητα.

Αυτά, αγαπητοί μου εν Χριστώ αναστάντι σημειώνω στην αγάπη σας, στα πεταχτά, μια που ο χρόνος δεν μου επιτρέπει για κάτι πιο συστηματικό και προσεγμένο.

Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να σας ευχαριστήσω «εκ ψυχής» τον καθένα χωριστά και όλους μαζί για την αγάπη, που δείξατε με πολλούς τρόπους και προ πάντων με τις πολύτιμες προσευχές σας για την ελαχιστότητά μου. Ο Κύριος να σας την ανταποδίδη μυριοπλάσια και με κάθε τρόπο.

Επειδή είναι αβέβαιη η έκβαση της υγείας μου, που ίσως απαιτήση περισσότερον από τον μέχρι τώρα χρόνο, γιατί καλή δεν πρόκειται να γίνη, εκτός αν η αγαθότητα του Θεού ευδοκήση για κάτι, που ανθρωπίνως δεν προβλέπεται, θα σας παρακαλούσα θερμά ετούτο: Μη διστάζετε να απευθυνθήτε σε Πνευματικούς, στους οποίους θα επαναπαυθήτε και θα εμπιστευθήτε την συνέχιση της εν Κυρίω πνευματικής σας πορείας. Έχετε όλη την ευλογία να προχωρήσετε αδίστακτα, γιατί ο υποφαινόμενος σήμερα ζη στοιχειωδώς και αύριο φεύγει για πάντα. Αυτό όμως δεν πρέπει να εμποδίση την πρόοδό σας στην πνευματική σας πορεία. Σκοπός της πνευματικής πορείας δεν είναι η προσκόλληση σε πρόσωπα, που σήμερα ζουν και αύριο πεθαίνουν ή αχρηστεύονται για ιερό έργο χειραγωγίας ψυχών, αλλά η ένωση όλων μας με τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Γι' αυτό προσευχή όλων μας και στο ζήτημα αυτό είναι η θερμή δέηση: «Κύριε, γνώρισόν μοι οδόν εν η πορεύσομαι»" γνώρισέ μου, Κύριε, το δρόμο που πρέπει να βαδίσω και στο ζήτημα ευρέσεως του Πνευματικού, που χρειάζομαι. Το ίδιο κάνει για όλους σας αυτός που υπογράφει το παρόν μήνυμα. Γι' αυτόν πολύ μεγάλη του χαρά θα είναι η πρόοδος σας εν Χριστώ και όχι η προσκόλληση σε πρόσωπα, άρα και στον υποφαινόμενο, ώστε να δοξάζεται ο Κύριος, στον οποίο αρμόζει όλη η τιμή και η αφοσίωση μέχρι τέλους με όλη την καρδιά μας. Αμήν.

Σας χαιρετώ όλους και όλες με όλη μου την αγάπη εν Χριστώ.

ίερομ. Ευσέβιος, α., κεχριαΐος μοναχός

 Πηγή: Ιερομονάχου Ευσεβίου Βίττη, «Προσευχητικές και εξομολογητικές πατρικές ικεσίες», Τελευταία επιστολή προς τα πνευματικά του τέκνα, Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2009.


Τίμησε το Σιδηρόκαστρο ο Αναστάσιος της Αλβανίας

Εικόνα
Ο αρχιεπισκοπος Αλβανιας, λειτουργησε στο Μητροπολιτικο Ναο του Αγιου Γεωργιου Σιδηροκαστρου οπου και τελεσε το τεσσαρακονθημερο μνημοσυνο του αδελφικου του φιλου αειμνηστου Γεροντος π. Ευσεβίου Βίττη.
"Η Κυριακή ήταν μια διαφορετική και σπουδαία ημέρα για το Σιδηρόκαστρο με την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστάσιου που ήρθε ειδικά για την τελετή του μνημόσυνου", δήλωσε ο μητροπολίτης Μακάριος.
"Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας είναι μια σπουδαία μορφή και μια εξαιρετική προσωπικότητα, όχι μόνο στον ορθόδοξο χώρο, αλλά και αναγνωρισμένος παγκοσμίως. Καθηγητής Πανεπιστημίου για πολλά χρόνια, εργατικός, επινοητικός, αλλά και με όραμα για την Εκκλησία. εργάζεται άοκνα εδώ και 60 χρόνια και το έργο του είναι αναγνωρισμένο, νομίζω όχι μόνοι από εμάς, αλλά γενικότερα και από την Εκκλησία Το Σιδηρόκαστρο τον τίμησε δυναμικά όσο και τον πατέρα Ευσέβιο" συμπλήρωσε ο ίδιος.
"Η επίσκεψη έλαβε χώρα λόγω του μνημόσυνου του μακαριστού πατέρα Ευσέβιου η προσφορά του οποίου ήταν μεγάλη και ήταν γνωστή όχι μόνο στην κοινωνία της περιοχής μας, αλλά και όλης της χώρας. Τον επισκεπτόταν άνθρωποι από όλη την Ελλάδα για να τους δώσει τις συμβουλές τους, τις νουθεσίες και να απαλύνει τον πόνο τους. Η επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου οφείλεται στον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Μακάριο. Ήταν μεγάλη η τιμή, η χαρά και η συγκίνηση του κόσμου, κάτι που φάνηκε από την προσέλευση του κόσμου" δήλωσε απο την πλευρά του. ο δήμαρχος Σιδηροκάστρου Αθανάσιος Σπάσης, τονίζοντας πως το Σιδηρόκαστρο έχουν επισκεφθεί τα τελευταία χρόνια και ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος, και ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.